​

Turunçgil Unlu Biti (Planococcus citri) turunçgil bahçelerinde ana zararlı konumunda olan Akdeniz meyve sineğinden sonra gelen ikinci önemli zararlıdır.

P.citri  emgi yaparak doğrudan, ballımsı madde salgılayarak da fumajine neden olmasıyla; dolaylı yoldan bitkilere zarar verir.  Popülasyon yoğunluğunun yüksek olduğu zamanlarda turunçgillerde aşırı meyve dökümüne ve fumajine neden olur. Esas konukçuları turunçgil tür ve çeşitleri olup, incir, asma, nar, sera ve süs bitkilerinde de zarar yapar.

Unlu bit kışı çoğunlukla yumurta ve yumurtalı ergin olarak ağacın gövde çatlakları arasında, yumurtasız ergin ve larva olarak da sürgün uçları arasında beslenerek geçirirler. Yumurtalar ilkbahar aylarında havaların ısınması ile birlikte açılır ve çıkan larvalar öncelikle yapraklarda ve sürgünlerde özelikle de iki bitki organının birbirine değdiği yerde beslenir. Yeni meyvelerin teşekkülü ile meyvelerin sapla birleştiği çanak yaprakları ve meyvelerin birbiriyle temas ettiği yerlerde, göbekli portakalların göbek kısmında emgi yaparak meyve kalitesini düşürür ve sap dipleri zayıflayan  meyvelerin dökülmesine neden olurlar.

İlimiz turunçgil bahçelerinde unlu bit mücadelesi devam etmektedir. Ruhsatlı olan ilaçlarla yapılan kimyasal mücadelenin yanı sıra biyolojik mücadele de zararlının yok edilmesinde son derece de etkili olup önerilmektedir.

İlimizde 5 ilçede 14127 dekar alanda yürütülen '' Turunçgil Bahçelerinde Entegre ve Kontrollü Ürün Yönetimi" (EKÜY) projesi içinde yer alan Söke İlçemizde unlu bit (Planococcu scitri) zararlısına karşı BİYOLOJİK MÜCADELE proje bahçelerinde yapılmaktadır. Geçen yıllarda da bahçelerinde biyolojik mücadele uygulayan ve başarılı olan üreticilerimiz bu  yıl yine, unlu  bit zararlısıyla bulaşık bahçelerine insektaryumda üretilmiş olan yararlı predatör böcek Cryptolamus montruzieri (Col.Coccinallidae) ile parazitoid arıcık  Leptomastix dactilopi (Hym.Encyritidae)  'nin salımını yapmışlardır.

Biyolojik Mücadele tarımda zararlı böceklerin ve hastalıkların mücadelesinde doğal düşmanların kullanılmasıdır. Biyolojik mücadelede kullanılan doğal düşmanlar 3 grup altında sınıflandırılabilir. Bunlar predatörler (avcı böcekler, avları ile doğrudan beslenirler), parazitoitler (yumurtalarını zararlı böcekler içine bırakan küçük arıcıklar) ve mikro organizmalar ( bakteriler, virusler, funguslar, nematodlar) dır. Özellikle zararlı böceklerin bir tarım alanındaki yoğunluğunun ekonomik zarar seviyesi altında tutulabilmesi için faydalı böceklerin kullanılması en yaygın olarak bilinen biyolojik mücadele şeklidir. Biyolojik mücadele sayesinde doğal dengenin korunması sağlanmış olurken, çevre ve insan sağlığı da ilaçların olumsuz etkilerinden korunmuş olmaktadır.

Ülkemizde kitle üretimi yapılan ve bahçelere salınan, bölge şartlarında kışı geçiremeyen Cryptolaemus montrouzieriMuls. (Col.:Coccinellidae) avcı böceği ve Leptomastix dactiilopiiHow. (Hym.:Encyrtidae) parazitoidi unlu bitin en önemli doğal düşmanlarıdır. Bu yararlı böcekler unlu bitle bulaşık bahçelere salınarak başarılı bir şekilde biyolojik mücadele yapılmaktadır. Bu şekilde biyolojik mücadele yapan üreticilerimiz ayrıca Bakanlığımızın biyolojik mücadele destek ödemesinden de yararlanabilmektedirler.

Bunlar dışında ülkemizde doğal dengenin bozulmadığı bahçelerde unlu bitin çok sayıda yerli doğal düşmanları da vardır. Biyolojik mücadele entegre mücadele programları içinde yer alan mücadele yöntemlerinden birisidir. Dolayısıyla biyolojik mücadele uygulamalarını etkilemeyecek şekilde, kültürel mücadele, kimyasal mücadele, mekanik mücadele gibi diğer mücadele uygulamalarıyla birlikte kullanılabilmektedir.